Test Ag CPV dla psów

Szybki test na antygen wirusa parwo u psów (CPV Ag)

Nr katalogowy: JCA001D

Informacje o produkcie

¤  PRZEZNACZENIE

Szybki test na antygen wirusa parvo psów (test CPV Ag dla psów) to test immunochromatograficzny z przepływem bocznym, służący do jakościowego wykrywania antygenu wirusa parvo psów (CPV Ag) w próbce kału lub wymiocin psa.

Czas testu: 5-10 minut

Próbka: Kał lub wymioty

¤  PROCEDURA TESTOWA

Q&A

¤  Wczy to parwowirus?

Parwowirus psów jest wysoce zakaźnym wirusem, który może dotknąć wszystkie psy, ale najbardziej zagrożone są nieszczepione psy i szczenięta w wieku poniżej czterech miesięcy. Często mówi się, że psy chore na infekcję parwowirusem psów mają „parwowirus”. Wirus atakuje przewód pokarmowy psów i rozprzestrzenia się poprzez bezpośredni kontakt-z psami- oraz kontakt ze skażonymi odchodami (stolcem), środowiskiem lub ludźmi. Wirus może również zanieczyścić powierzchnie budy, miski na karmę i wodę, obroże i smycze, a także ręce i ubranie osób mających kontakt z zakażonymi psami. Jest odporny na ciepło, zimno, wilgoć i suszenie i może przetrwać w środowisku przez długi czas. Nawet śladowe ilości odchodów zarażonego psa mogą być siedliskiem wirusa i zakażać inne psy, które znajdą się w zakażonym środowisku. Wirus łatwo przenosi się z miejsca na miejsce na sierści lub łapach psów, a także poprzez zanieczyszczone klatki, buty lub inne przedmioty.

¤  Wpowoduje infekcję parwowirusem?

Wirus wywołujący chorobę znaną jako „parwo”, parwowirus psów typu 2 (CPV), pojawił się po raz pierwszy wśród psów w Europie około 1976 r. Do 1978 r. wirus rozprzestrzenił się w sposób niekontrolowany, powodując ogólnoświatową epidemię zapalenia mięśnia sercowego i zapalenia jelit (zapalenie żołądka i jelit). Teraz wiemy, że wirus nie ogranicza się do psów, ale może powodować infekcje u dzikich psów, takich jak kojoty i wilki, oraz innych dzikich zwierząt, w tym lisów, szopów i skunksów. CPV jest blisko spokrewniony z wirusem panleukopenii kotów (FPV), wirusem, o którym od lat dwudziestych XX wieku wiadomo, że zakaża koty, norek i inne zwierzęta. CPV prawdopodobnie powstał w wyniku 2 lub 3 mutacji genetycznych w FPV, które pozwoliły mu poszerzyć zakres żywicieli i zakażać psy.

Trzy dekady po pierwszym pojawieniu się CPV zapada na śmiertelną chorobę u szczeniąt znacznie rzadziej ze względu na opracowanie skutecznych szczepionek pod koniec lat 70. XX wieku, ale epidemie nadal zdarzają się często, a szczepienie psa jest sprawą najwyższej wagi. Szczenięta i dorastające psy są szczególnie podatne na parwowirusa, dlatego należy unikać zabierania szczenięcia do miejsc publicznych, gdzie może występować dużo wirusów (schroniska dla zwierząt i budy), do czasu zakończenia szczepień.

¤  Jak zaszczepić zwierzę przeciwko CPV?

Od czasu pojawienia się szeregu skutecznych szczepionek przeciwko CPV dla psów, ta choroba zakaźna stała się znacznie mniejszym zagrożeniem dla psów. Nie oznacza to jednak, że CPV nie pozostaje poważnym problemem i szczepienie psa nie powinno być rozważane jako opcja – jest koniecznością.

Weterynarze zazwyczaj podają szczepionkę CPV w ramach szczepionki skojarzonej, która obejmuje między innymi szczepionki przeciw nosówce, adenowirusowi psów i paragrypie. Zastrzyki podaje się co 3 do 4 tygodni od chwili, gdy szczenię osiągnie wiek 6 tygodni do co najmniej 16 tygodnia życia. Zaleca się szczepienie przypominające po roku, a następnie jednorazowo w odstępach trzyletnich.

J&G Biotech Ltd (nr rejestracyjny: 08419172)

326 Cleveland Road, Londyn, Anglia E18 2AN, Wielka Brytania